Perşembe Ağustos 24, 2017

Yerel Seçimler ve Siyaset

Proletarya, hic bir olaya ve hic bir siyasal gelismeye tarafsiz kalamaz. Onun “tarafsiz”ligi bile taraf olmaktir. Ornegin her hangi bir olayi boykot etmek tarafsiz bir siyaset gibi gozukmesine karsilik aktif bir taraf olmaktir. Ya da iki burjuva (ornegin Ergenekon davalari vb.) kligi arasindaki mucadele de birinden birini desteklemeyip “tarafsiz” olmak, iki burjuva kligine karsi ayni taviri almak anlamindadir.
 
Butun burjuva partileri hizli bir sekilde yerel secimlere hazirlaniyor. AKP icin yerel secimlerin onemi; yipranan imaji onarmak, Haziran Ayaklanmasi (Gezi)’nin  rovansini almak ve bir sonraki genel secimlerin kazanmanin adimlarini dosemek olarak okunabilir. Daha bir cok nedenler olsa da elbette en onemlisi, AKP’nin yipranan imajini kurtarmaktir. Bunun anlami, iktidarda kalma omrunu uzatmanin, iktidari kaybetmemek icin her yolu mubah gordugu seklindedir. Cunku Haziran Ayaklanmasi’ndan sonra iyice teshir olan AKP ve TC basbakani Erdogan’a karsi emperyalistler verdikleri destegi geri cekmise benziyor ve iceride ise Turk burjuvazisinin bir kismi yeni bir alternatif olusturmaya hiz vermis gozukuyor. 
 
Onumuzdeki yerel secimler konusunda da proletaryanin bir tavri olmak durumundadir. Bu boykot seklinde olabilecegi gibi, secimlere katilma ya da her hangi bir devrimci-demokrat guclerle ortaklasa hareket etemek ya da tek basina katilmakta secenekler arasinda yer alabilir. Ancak, 30 Mart 2014'de yapilacagi aoiklanan yerel secimleri boykot etmek icin proletarya acisindan kosullar eleverisli degildir. Bu secimlere, olumlu yonde, Haziran Ayaklanmasi’nin golgesi dusecek olsa da, su andaki durum bir bekleme tavri seklinde kendini gostermektedir. Aslinda bu bekleyis oznel devrimci guclerin kitleler icndeki etkinligiyle de dogru orantili olarak surmektedir.
 
Onumuzdeki yerel secimlerde sinif bilincli proleterlerin yani komunistlerin guclu bir cikislari olamayacagi ve tek baslarina secimde her hangi bir varlik gosteremeyecekleri de bir gercektir. Hemen hemen tum radikal devrimci kesimler acisindan bunu soylemek nesnel bir durum saptamasi gibi gozukuyor. Devrimci hareketin daginikligi ve demokratik bazi eylemlerde dahi bir araya gelmekteki zorlanmalari da dikkate alinirsa, yerel secimlerde birlesik guclerini ortaya koymanin onundeki idelojik-siyasal zoruluklar da kendiliginden anlasilir oluyor.
 
Onumuzde bir HDP (Halklarin Demokratik Partisi) gercegi var. HDP Turkiye ve Kurdistan’daki reformist guclerden devrimci guclere kadar cok cesitli siyasal gruplari icinde barindiran bir yapidir. Icinde yer alanlardan direkt sosyalizmi savunan siyasal grup ve partiler oldugu gibi, geri duzeyde reformizmi savunan siyasal parti ve gruplarda yer almaktadir. Butun bunlari bir araya getiren esas etmen AKP iktidarinin baskilari karsisinda bir guc olabilmek ve siyasal varliklarini parlamentoda ya da fazla ayak altinda ezilmeden bir durus sergileyebilmek amaclidir. Genel olarak soylenirse, HDP bir isci sinifi partisi degildir. Reformist siyasal yelpazede yerini almaktadir. Iclerinde reformist olmayan guclerin olmasi bu gercekligi degistirmeye yetmiyor. 
 
HDP’nin programminda ne isci sinifinin iktidar sorunu vardir ne de duzenin radikal bir sekilde devrimci degisiminin gerekliligi ve bunun eylem plani vardir. Burjuva duzenin asiri uclarinin torpulenmesinin dilek ve temennileri yer almaktadir. Daha cok da Kurt sorunun “bariscil” bir cozumu yer alir. Daha dogrusu, Kurtlerin ulusal haklarinin verilmesi.
 
Bunlar, demokratik icerikli reformist hedeflerdir. Sinif bilincli proleter hareketlerin bunlara karsi itirazlari elbette temeldendir. Ancak proletaryanin sinifsal cikarlari acisindan ciddi bir cok siysal problemler tasisada, demokratik talepler ozelinde ortaklasa hareket edilebilecek bir program icerikli bir siyasal olusumdur  HDP. 
 
HDP’nin diger bir onemli ozelligi, Kurt, Turk ve diger azinlik uluslardan devimci-demokrat kesimleri bir araya getirme ve en azindan, asgari noktalarda birlikte hareket etme espirisini de icinde tasimasidir. Bu en onemli noktalarindan birsidir.
 
Ancak, bir onemli nokta da; HDP’nin  Kurt Ulusal Hareketi’nin (KUH) devlet ile uzlasici yaninin ciddi baskisi altinda olusudur. Cunku HDP icinde etkinlik bu hareketin elindedir.  Kurt ulusal hareketinin icerigi demokratik bir icerik tasidigindan, bu da HDP’nin var olma siyasal gerekcesiyle celisen  bir durum degildir. Bu orgutlu gucun varligi ve etkinligi, diger devrimci ve demokrat gucleri bu politikanin yedegine alma eglimi ve baskisini beraberinde getirmektedir. Bir cogu onunla var olmanin kosullarini yaratmaya calisirken, bir kismi ise pragmatis bir cizgi izlemektedir. KUH’nin pragmatis olmasi, onun genel cizgisinin bir geregi, ancak kucuk burjuva devrimciligi ondan sosyalizm bekliyorsa, elbette yaniliyor.
 
Komunistler, HDP icinde erime degil, demokratik bir mucadele acisinda ortaklasa eylem birlikleri ve ittifaklar sekilinde soruna yanasabilirler. Daha ileri bir birliktelik, proletaryanin siyasal hedeflerinin reformist hedeflere kurban edilmesi olur ki, bu ideolojik olarak proletaryanin davasina ciddi zararlar verir. Reformizmle siki bir uzlasmaciligin bir yanida, sinifin radikal devrimci yonunu torpuleme egilimi tasimasini beraberinde getiri ki, isci sinifi partilerinin bunu her zaman gozonunde bulundurmasi bir zorunluluktur. Kisa vadeli cikarlar uzun vadeli cikarlarin onune gecirilmemelidir.
HDP, elbette, ne Allende’nin (Sili) Unidad Popular (Halk Birligi), ne de kurucusu Hugo Chavez olan Venezuela Birlesik Soyalist Partisi (PSUV) degildir. Ama, sinifsal karakter ve program olarak benzer yanlari coktur denebilir. Bu partiler de homojen degil, heterojon siyasal yapilardan olusuyordu. Ayni HDP’nin olusumu gibi. Chavez’in PSUV’si su anda Venezuela da iktidarda. Allende’nin reformist programi onun sonunu hazirladi. Burjuvazi, reformist partilere dahi tahammul edebilecek bir karakterde degildir. Sermayenin varligi ile demokratik icerik uyusmaz ve o, cikarlari geregi, kitlelerin lehine tum demokratik mucadele ve kazanimlarin karsisinda yerini alir. HDP’nin adi gecen bu partilerin duzeyine gelme olasiliginin siyasal ve sosyal temeli simdilik ulkemizde yok gibidir. Her seyden once, ne Allende ne de Chavez gibi kitleleri pesinden surukleyecek reformist liderler soz konusu degildir.  
 
Burada HDP disinda reformist kucuk burjuva TKP, her ne kadar, onumuzdeki yerel secimlere "yurt capinda aday gostererek katilacagini" aciklasa da, girmedigi yerlerde CHP ile ortak hareket etmeyi, daha dogrusu destekleme taktigini izleyecektir. ODP ise, bir kac yerin disinda CHP’yi daha fazla destekleme yoluna gidecektir. 
 
TKP surec icinde CHP ile daha siki fiki olma durumuna girebilir. “Yurtseverlik”leri onlari burjuvazinin “laik” kanadiyla birlikte hareket etmeye yonlendirecektir. Hatta bu “yurtseverlik” anlayisi, onlari,  surec icinde “Kizilelma” koalisyonu ile de dirsek temasina gorturebilecektir. Son olarak TKP Merkez Komitesi uyesi Kemal Okuyan’in, “Turkiye Solunun Yurtseverlik Sinavi “ adli kitabi, onlarin burjuvazinin bayragini sahiplendiklerinin resmen ilani oluyor. Nihayet, boylece, aradiklari ortulerine kavusmus oluyorlar. TKP ve ODP'ni HDP ile ortak hareket etmemeye iten nedenlerin basinda, hic kuskusuz, Kurt ulusal sorunu konusundaki sovenist anlayisa sahip olmalari geliyor.
 
Konumuza donersek, kisa vadeli siyasal demokratik hedefler icin her zaman ilerici gucler ile proleter guclerin ortak hareket etmesinin proletarya acisindan yararlari tartisma goturmez. Proletarya tum ezilen kesimleri kucaklamak ve onlara siyasal olarak hitap etmekle karsi karsiyadir. Bir yandan proletaryanin yakin ve uzun vadeli siyasal hedeflerini reformizme kurban etmemek ve bir yandan da reformist guclerle demokratik kazanimlar icin bir arada olmanin celiskisi yasanacaktir. Bu, sinif mucadelesinin cok yonlu olusunun siyasal taktiksel gorunguleridir.
 
Sinif bilincli proletarya daha genis kitleleri (basta isci sinifi olmak uzere) kucaklamak istiyorsa, dar kosesine cekilip kalmak degil, siniflar arasi siyasal mucadelenin tum arenalarinda yer almak ve kitleleri isci sinifinin sosyalist programi etrafinda orgutlemek ve harekete gecirici dogru ve aktif bir siyaset izleyebilmelidir.
 
Buradan hareketle, onumuzdeki yerel secimlerde HDP ile ortak olarak secimlere katilinabilinir. Bir taraftan secim propagandalarina (legal olanaklari zorlayarak) kullanmak ve sinifin goruslerinin propagandasini yapmak, duzeni teshir etmek ve ozellikle de AKP kligini teshir ve tecrit calismalarina daha fazla onem vermek, yerel secimlerin genel siyasal taktik olmalidir. Ancak bu siyasi taktik,  HDP’nin reformist dayatmalarina boyun egme pahasina degil, tersine, sinif uzlasmaci yanlarini teshir etmeyi de sart kosuyor.
 
Yerel secimlerde PKK, hem BDP ile hem de HDP ile kendini daha guclu bir sekilde, HDP birlesenlerine dayatmaya calisacaktir. Bu esyanin tabiati geregi boyledir. Guclu siyasal hareketler, diger siyasal hareketler karsisinda gucunun bilinciyle hareket ederler. Cunku bir onceki yerel secimlerde de ve genel secimlerde de bu goruldu. Bu nedenle de, Dersim’de genel secimleri kaybetti. Bu, kaybedecegini bile bile lades demekti ve oyle oldu. BDP, diger devrimci gucleri hice sayarak kendini dayatti ve devrimci gucler ise “bize ne” der gibi siyasetsizligi sectiler. Bazilarina ise birkac belediye meclis uyeligi yetti. Siyaset bunun uzerine sekillendirildi. Daha buyuk siyasal kazanimlarin siyaseti ise bir sonraki bahara ertelendi.
 
Bu yerel secimlerde, yine Dersim, onemli bir yerde durmaktadir. Eger BDP yine kendini adayini diger devrimci guclere ragmen dayatirsa, Dersim Belediye Baskanligini kazanmanin zorlugu da kendiliginden ortaya cikmaktadir. Silahlarin “elestirel” gucuyle bu her zaman kazanilamaz. Diger siyasetlerinde, ozellikle de Kaypakkaya geleneginden gelenlerin onemli bir gucleri de vardir. Bir onceki yerel secimlerde bu goruldu. Bu kez, ortak hareket edilmezse, Dersim’i CHP’ye kaptirma olasiligi daha guclu gibi gozukuyor. Tabi burada, bunu belirleyecek olan izlenecek dogru siyasal taktiklerdir. Ve bu siyaset,  kitlelere; siyaset olarak “biz de variz” gucunu kendinde bulabilecek mi? Yoksa, Hegel’in “var-yok” ozdesligine mi siginilacak, hep birlikte gorecegiz. Cunku siyasette duygusalliga yer yoktur. Siyasette, sinifsal cikarlar her zaman onde gider.  
 
Bu yaklasim, tum siyasal gelismeler icin de gecerlidir. Doga gibi toplumsal yasamda da siyaset bosluk tanimiyor. Isci sinifinin geriledigi ya da geri adim attigi yerde, o adimi bir baskasi atiyor ve sinif demokratik mevzilerini de kaybediyor.***11.12.2013
53450

Yusuf Köse

Yusuf Köse teorik ve politik konularda yazılar yazmaktadır.Ayrıca 5 adet kitabı bulunmaktadır.Kitablari şunlardır: Sınıflı Toplumdan Sınıfsız Topluma Dönüşüm Mücadelesi, Emperyalizm ve Marksist Tarih Çözümlemesi, Tarihin Önünde Yürümek, Marksizmi ortodoskçca savunmak ve Marksist Düşünce Diyalektiği

yusufkose@hotmail.com

http://yusuf-kose.blogspot.com/

 

Son Haberler

Sayfalar

Yusuf Köse

Kaypakkaya Haber sitesinden kamuoyununa zorunlu açıklama

Sitemizde yayınlanan bazı makale ve açıklamalardan dolayı bazı çevre ve kişiler sitemizi hedef almış bulunuyor. Sitemizi 'karşı devrimci, işbirlikçi, hain' ilan edenler hızlarını almayarak saldırılarına devam ediyorlar. Son olarak ''MLM Yolunda Partizan'' kamuoyuna yayınladığı bir açıklamayla ''Bu tavrından vazgeçmediği, kamuoyuna özeleştiri vermediği takdirde bu site bizim neznimizde karşı-devrimin aracı haline gelmiş bir internet sitesi olarak muamele görecektir.'' diyerek, kamuoyuna yaptıkları açıklamalarının gerekçelerini ise şöyle sıralamış bulunuyorlar

''Göğü fethetmeye çıkan kahramanlar 'dan NUBAR OZANYAN dövüşerek güneşe gömüldü! Mustafa Çalışkan

''Göğü fethetmeye çıkan kahramanlar 'dan NUBAR OZANYAN 
dövüşerek güneşe gömüldü!

Ermeni Yetimhanelerinden; Filistin’e-Karabağ’a-Hayastan’a, Kürdistan’a-Rojava’ya Uzanan Bir Devrim Tarihidir General Martager

Tarihin en karanlık yerlerine gömülmek istenen mazlum Ermeni halkının isyan çığlığıdır Martager yoldaş. DAİŞ faşistleri tarafından köle pazarlarında satılan Ezidi kadınların kurtuluş öfkesidir.

“Ancak çölde yaşayabilirler” diye emir yağdıran İttihat Terakkicilerin devamcı ve takipçileri olan DAİŞ çetelerinin soykırım saldırıları  başladığında Ermeni halkının derin tarihsel acılarına tutunarak Rojavaya uzandı.

TKP/ML Örgütlenme Komitesi;“Partimizin Seçkin Üyesi, Tikko Rojava Komutanı Nubar Ozanyan (Fermun Çırak) Yoldaş Ölümsüzdür! Onun Mücadele Azmi Ve Kararlılığı Daima Yolumuzu Aydınlatacaktır!”

Bütün yaşamını partimizin gelişip güçlenmesi ve Demokratik Halk Devrimini gerçekleştirmeye adayan Nubar Ozanyan yoldaşı kaybetmenin acısı içindeyiz. 14 Ağustos 2017 tarihi, hüzün ve kahramanlığın günü olarak hep anılacaktır.

Nubar yoldaş, partimizin değerli bir üyesi ve Rojava'daki TİKKO birliğinin komutanlarındandı. Parti içinde kullandığı Orhan (Armenak Bakırcıyan) ismini ise, partimiz kadrolarından Orhan yoldaştan almıştı ve yoldaşımızın anısını savaş cephesinde de yaşatarak silah elde toprağa düştü.

NUBAR OZANYAN YOLDAŞ, Seni unutmayacağız,yaşamımıza örnek alacağız

“Gerici güçlere karşı sıcak mücadelenin en üst mertebeye ulaştığı bir alanda bir yoldaşı daha kaybettik. Bir yoldaşı daha devrim şehitleri kervanına uğurladık. Nubar Ozanyan Yoldaş’ı! Nubar Yoldaş, (kod adıyla Orhan Bakırcıyan) Rojava’da karşı devrimin tüm gerici güruhlarına karşı verilen onurlu savaşta 14 Ağustos’ta şehit düştü.

Bize devrettiğin mirası büyütecek, savaş içinde yaşayacak, seni savaşımızın kızıllığında yaşatacağız!

Partizan,"Rojava komutanı Orhan yoldaş; Elinde hep yükseklerde tuttuğun kızıl bayrağı daha yükseklere taşıyacağımızdan, sınıf düşmanlarımıza karşı amansız savaşımızı yükselteceğimizden, tüm dogmatik, bürokrat, tasfiyeci akımlara karşı tıpkı senin gibi uzlaşmasız mücadele edeceğimizden emin ol!" 

 

 "Bize devrettiğin mirası büyütecek, savaş içinde yaşayacak, seni savaşımızın kızıllığında yaşatacağız! Nubar Ozanyan’ın yoldaşları olmaktan gurur duyuyoruz..."

"Nubar Ozanyan’ın yoldaşları olmaktan gurur duyuyoruz...

Rahat uyu ey ihtilalin oğlu, halkların kardeşliğinin komünist yoldaşı!

2005 yılında Ermeni Soykırımı’nın 90. yılında Avrupa Türkiyeli İşçiler Konfederasyonu (ATİK) heyeti olarak Nubar yoldaşın Ermenistan’daki evinde yaklaşık 2 hafta konaklama şansına sahip oldum. Her ne kadar Ermenistan devlet bakanları bizleri Ararat Hoteli’nde ağırlamak için bu oteli tahsis etmek etseler de, bizler heyet olarak Nubar yoldaşın evinde kalmaktan yana tercihimizi kullandık. Kaldığımız bu iki hafta içinde kendisiyle birçok konuda kapsamlı sohbet etme şansına sahip olduk ve orada yürüteceğimiz faaliyetler noktasında birlikte plan yapma imkanı bulduk.

TKP/ML TİKKO Rojava Komutanlığı: “Nubar yoldaş’ın mücadelesi sınırsız ve ölümsüzdür”

“Devrimin mütevazı sessiz generali”

“Sizler ki o kadar gözyaşı ve acı görmüşsünüz

Nasıl da başardınız yüzyıllar boyunca

Kalmayı bu kadar tatlı bu kadar güzel

Dünyaya bu kadar güzel bakmayı”

Silva Kaputikyan                              

“TKP/ML üyesi ve TİKKO Rojava Komutanı Orhan Bakırcıyan( Nubar Ozanyan) yoldaş, 14 Ağustos tarihinde hayatı boyunca savaştığı gibi savaşarak şehit düştü.

Kırdalyan: Armenak Bakır'ın bir emaneti daha aramızdan göçtü

Rojava'da şehit düşen TKP/ML TİKKO Rojava komutanlarından Nubar Ozanyan'ın (Orhan Bakırcıyan) mücadele arkadaşları adına Kristin Kırdalyan, Ozanyan'ı anlattı.

Kırdalyan "Armenak Bakır'ın bir emaneti daha aramızdan göçtü. Bütün ömrünü adadığı sınıf mücadelesi uğrunda azimle çalışan Fermun Çırak yoldaşı Rojava'da kaybettik" dedi.

“Hizipçi” ve “Bölücü” Olan Kimdir?

Hizipçi ve bölücü olanlar, revizyonist çizgide ısrar edenlerdir. Bütün eleştirilere rağmen hatalarını düzeltmeyenler, düzeltmemekte ısrar edenlerdir. Hizipçi ve bölücü olanlar, samimiyetle öz eleştiri yapmak yerine, sadece çok sıkıştıkları zaman, revizyonist özü kamufle edenlerdir. Hizipçi olanlar, kendilerine eleştiri yöneten kadrolardan örgütün imkanlarını esirgeyenler, kendi yağcılık ve dalkavukluk yapanlara bütün imkanları sergileyenlerdir. Hizipçi ve bölücü olanlar, örgüt içinde körü körüne itaati, dalkavukluğu, sırt sıvazlamayı teşvik edenlerdir.

TKP/ML Ortadoğu Parti Komitesi “TKP/ML-TİKKO Rojava Komutanı Orhan Yoldaş ölümsüzdür!”

TKP/ML-TİKKO Rojava Komutanı Orhan Yoldaş ölümsüzdür!

Sayfalar